Showing posts with label პრეზიდენტის ვიზიტი. Show all posts
Showing posts with label პრეზიდენტის ვიზიტი. Show all posts

Thursday, May 26, 2011

პრეზიდენტმა ბათუმში "ოქროს თევზში" ივახშმა





დღეს,ბათუმში, დამოუკიდებლობის დღის აღსანიშნავად ჩასულმა პრეზიდენტმა, საღამოს 19 საათისთვის რესტორან „ოქროს თევზში“ივახშმა. რესტორნის მიმდებარე ტერიტორია პოლიციის მანქანებით იყო გადაკეტილი და შენობის შესასვლელთან მის პირადი დაცვის თანამშრომლები იდგნენ.ამ დროს რესტორნის ფოტოს გადაღების საშუალება არ მოგვეცა, ხოლო მოგვიანებით, პრეზიდენტის წასვლის შემდეგ, რესტორნის დაცვამ ფოტოს გადაღების უფლება მაინც არ მოგვცა. მან კატეგორიულად მოითხოვა ახსნა-განმარტება იმის შესახებ, თუ რისთვის გვჭირდებოდა რესტორნის ფოტო, რაშიც რესტორნის მენეჯერიც ჩაერია. რესტორნისთვის ერთი ფოტოს გადაღება მათი ნებართვის გარეშე მაინც მოვახერხეთ.

რესტორნის შემდეგ, საღამოს 20 საათზე, პრეზიდენტი იუსტიციის ახალი შენობის გახსნაზე უცხოელ სტუმრებთან ერთად მივიდა. 25-წუთიანი გამოსვლისას მან განხორციელებულ რეფორმებსა და მიღწეულ წარმატებებზე ისაუბრა. დედაქალაქში დარბეულ აქციაზე განცხადება არ გაუკეთებია. იუსტიციის ახალი შენობა გახსნა. მან შენობის დათვალიერებისას აღფრთოვანებაც გამოხატა. გახსნის ცერემონიალზე ახლადშექმნილი იუსტიციის ჰიმნი გაჟღერდა. ერთი წლის წინ, იტალიელი არქიტექტორის, მიკელე დე ლუკის პროექტით დაწყებული მშენებლობა, ჯერ ბოლომდე მიყვანილი არ არის. დასრულებულია მხოლოდ შენობის გარე ფასადი, თუმცა ამის შესახებ საზეიმო გახსნისთვის ხელი არ შეუშლია.

იუსტიციის სახლის გახსნის შემდეგ, 26 მაისის აღსანიშნავად დაგეგმილი გრანდიოზული კონცერტი კი გადაიდო.

ზურა ბაუჟაძე

Friday, May 20, 2011

დღეს საქართველოს პრეზიდენტი აბაშასა და მარტვილში ჩავა.



დღის სამ საათზე საქართველოს პრეზიდენტი, მიხეილ სააკაშვილი აბაშაში ახლადგარემონტებულ საავადმყოფოს გახსნის. პრეზიდენტთან ერთად საავადმყოფოს გახსნას „ბლოკ-ჯორჯიას“ ხელმძღვანელობაც დაესწრება. კომპანიის ინფორმაციით, საავადმყოფო უახლესი სამედიცინო ტექნიკითაა აღჭურვილი. „ასი ახალი საავამდყოფოს“ პროგრამის ფარგლებში „ბლოკ-ჯორჯია“ აბაშის საავადმყოფოს სამი წლის განმავლობაში არემონტებდა. ჩატარებულ სამუშაოებზე დახარჯული თახნის ოდენობა ჯერ არ სახელდება.
აბაშიდან პრეზიდენტი მარტვილის რაიონის სოფელ დიდ ჭყონში გაემგზავრება. ის წმ. ნიკოლოზის სახელობის ეკლესიის კურთხევას დაესწრება. ეკლესიას საქართველოს კათალიკოს-პატრიარქი, უწმინდესი და უნეტარესი ილია მეორე აკურთხებს. ის დიდ ჭყონში გუშინ საღამოს ჩავიდა.
ეკლესიის მშენებლობისათვის თანხები მარტვილის რაიონის მაჟორიტარმა დეპუტატმა, ნაული ჯანაშიამ გაიღო.
ეკლესიის კურთხევის შემდეგ, მარტვილის ცენტრში ქართველი მომღერლების მონაწილეობით გალა-კონცერტი გაიმართება, რომლის ორგანიზატორიც, ასევე ნაული ჯანაშიაა.



მალხაზ ბასილაია

Wednesday, March 2, 2011

რატომ არ შეიძლება პრეზიდენტის გადაღება?


იზა სალაყაია

პრეზიდენტის ბოლო ვიზიტი ფოთში, ცენტრალურმა ტელევიზიებმა დღის მთავარ საინფორმაციო გამოშვებებში, არაერთჯერ გააშუქეს. გაფორმების ეკონომიკურ ზონაში, საჯარო სამსახურებში დასაქმებულებთან შეხვედრა კი, პირდაპირ ეთერში გადაიცა.

მაშინ, როცა ცენტრალური ტელევიზიების ჟურნალისტები ობიექტებზე („თეგეტა მოტორსი“-ს ფილიალის გახსნა, კომპანია“ვისოლის“ მიერ კინოთეატრისა და სავაჭრო ცენტრის მშენებლობა, გაფორმების ეკონომიკური ზონის გახსნა) ჯგუფებად ”სასათბურე” პირობებში მუშაობდნენ, „თავისუფალი სიტყვის“ ჟურნალისტის გადაადგილება პრეზიდენტის გარემოცვის კონტროლზე იყო აყვანილი.

პრეზიდენტის ვიზიტის შესახებ ინფორმაცია, მერიის საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურის უფროსმა, თამარ შონიამ 28 თებერვალს დილის საათებში გაავრცელა. მისი ინფორმაციით, პრეზიდენტის ვერტმფრენი ფოთის აეროპორტში 6სთ-ზე დაეშვებოდა, სადაც პრეზიდენტი რადარს დაათვალიერებდა და ჟურნალისტებისათვის პირველ კომენტარს გააკეთებდა. განსხვავებულ ინფორმაციას ავრცელებდა „თეგეტა მოტორსის“ ოფისი და აცხადებდა, რომ პირველ განცხადებას პრეზიდენტი მათი სერვის–ცენტრის გახსნაზე გააკეთებდა.

აეროპორტში მაინც წავედი... მიმდებარე ტერიტორიაზე, უსაფრთხოების ნორმების დასაცავად ძალოვანი უწყებების წარმომადგენლები იყვნენ მობილიზებულნი, რომლებსაც მოგვიანებით, მერიისა და საკრებულოს თანამშრომლებიც შეუერთდნენ. ადგილზე შევიტყვე, რომ პრეზიდენტი აეროპორტში გაჩერებასა და ჟურნალისტებთან შეხვედრას არც გეგმავდა. მერიის საინფორმაციო სამსახურის უფროსის მიერ მოწოდებული ინფორმაცია, სიმართლეს არ შეესაბამებოდა, რაც მაღალი ალბათობით, გამიზნული სიცრუე არ იქნებოდა.

თუ რომელ ობიექტს ესტუმრებოდა პირველად, მაინც ვერ დავაზუსტე. გადავწყვიტე აეროპორტში დავრჩენილიყავი და პრეზიდენტის ესკორტს აქედან გავყოლოდი, ჩანაფიქრი ჩანასახშივე ჩამეფუშა. ახალგაზრდა მამაკაცმა (დაცვის ან უშიშროების თანამშრომელმა) ჩემი აეროპორტში ყოფნით გაკვირვებულმა და საკმაოდ გაღიზიანებულმა, დაკითხვისა და პირადობის მოწმობის შემოწმების შემდეგ(თავად, ვინაობა არ დაუსახელებია, არც რაიმე დოკუმენტი წარმოუდგენია) ტერიტორიის დატოვება მომთხოვა. მივხვდი, რომ კამათს აზრი არ ჰქონდა...

უსაფრთხოების დაცვის მიზნით, ქუჩებში მანქანების გადაადგილება შეზღუდული იყო, ყველა სამსახური საგანგებო რეჟიმში მუშაობდა. ტაქსის გაჩერების იმედი გადაიწურა, თავპატიჟი აღარ გამომიდია, „თეგეტა მოტორსამდე“ ვიცე–მერის, მამუკა ბაბილუას მანქანით ვიმგზავრე. აქვე საინტერესო აღმოჩენაც გავაკეთე: თუ როგორ ეშინიათ ადგილობრივ ჩინოვნიკებს ქვეყნის პირველი პირის თვალში არასათანადოდ წარმოჩენის და შედეგად, საკმაოდ კომიკურ სიტუაციაშიც ვარდებიან. მერია–საკრებულოს რიგითი თანამშრომლები, ისევე, როგორც, პრეზიდენტის ყოველი ვიზიტისას, ახლაც საკუთარ პოსტებზე იდგნენ და მოთმინებით ელოდნენ...

ვიცე–მერი „პერიმეტრზე“ მოძრაობდა, თან ტელეფონით იბარებდა ანგარიშს იმის შესახებ, რომ „ყველაფერი კარგადაა“. ბეზინგასამართი სადგურის თანამშრომლებს არ გაუმართლათ: ტრაფარეტი დაუწუნეს და მოახსნევინეს. მსგავსი შენიშვნა კიდევ რამდენიმე ობიექტმა მიიღო. ვიცე–მერს, "ასისტენციას" ნაბადის უბნის მუნიციპალიტეტის უფროსი, ირაკლი დუნდუა უწევდა. გაფრთხილებების სერია წინა დღის დაწყებული იყო: ზოგს საძოვარზე საქონლის გაშვება აეკრძალა, ზოგს სამსახურში დაგვიანება(რაც სხვა დღეებში ჩვეულებრივი მოვლენაა) და ა.შ. რამდენიმე საათის მანძილზე დაცარიელებულ ქუჩებში საპატრულო პოლიციის, სახანძრო სამსახურის და მერიის თანამშრომელთა მანქანები მოძრაობდა.

პრეზიდენტი, ერთ საათის დაგვიანებით ჩამოფრინდა, აეროპორტში მხარის რწმუნებული, ზაზა გოროზია, ფოთის მაჟორიტარი დეპუტატი, თემურ წურწუმია, ქალაქის მერი, ვახტანგ ლემონჯავა, საკრებულოს თავმჯდომარე, ვანო საღინაძე და საჯარო მოხელეები დახვდნენ. მათ შორის, ინფრასტრუქტურის სამსახურის უფროსი, თემურ დუნდუა და მისი რამდენიმე ხელქვეითი, საკრებულოს აპარატის, მერიის ადმინისტრაციის თანამშრომლები და თითო–ოროლა წვრილი მოხელე მერიის თითქმის ყველა სამსახურიდან, რომლებმაც სამუშაო დღის ბოლო საათი აეროპორტში, პრეზიდენტის მოლოდინში გაატარეს.

პრეზიდენტის პირველი გაჩერება, „თეგეტა მოტორსი“ აღმოჩნდა, სადაც ჟურნალისტთა კორპუსი კამერებისა და მიკროფონების თანხლებით ელოდა. სააკაშვილმა ფირმის სერვისის, დასაქმებულთა რაოდენობისა და ხელფასის ოდენობის შესახებ ინფორმაცია ხელმძღვანელ პირისაგან შეიტყო. ამის შემდეგ, მის გარემოცვას თვალში ჩემი ფოტოაპარატი მოხვდა. ცენტრალური ტელევიზიების კამერები და ფოტოგრაფები შეუფერხებლად მუშაობდნენ. მე კი, „აკრძალულ ზონაში“ მუშაობის გამო, რომელიღაც ფოტოგრაფმაც „გამაკრიტიკა“ და საკუთარი უპირეტესობა მაგრძნობინა: „არ იცი, რომ ჩემზე წინ არ უნდა წახვიდე?!“,-შემომიბღვირა.

პრეზიდენტი უკვე ტოვებდა ”თეგეტა მოტორსს”, როცა ჩემი ვინაობით კიდევ ერთხელ დაინტერესდნენ. მოთხოვნა - სურათები მეჩვენებინა, თანდათან კატეგორიულ ბრძანებაში გადადიოდა. ჩემს სიტყვიერ განმარტებას, რომ იგივე გადავიღე, რაც ”კურიერისა” და ”ქრონიკის” კამერებმა, მოჰყვა ის, რომ ამ ადამიანმა მკლავში ხელი წამავლო და ამიხსნა, რომ კარები ყველა ჟურნალისტისთვის ღია არ იყო. პრეზიდენტის მიერ დათვალიერებულ შემდეგ ობიექტზე მისვლა რომ მიმესწრო, „დამკითხველს“ ხელიდან დამნაშავესავით დავუსხლტდი.

„ხომ გითხარით, ფოთი მაგარი ქალაქი იქნებაო?!“ – „სმარტის“ სავაჭრო ცენტრის მშენებლობის გახსნისას, იქვე მდგომთ მიმართა პრეზიდენტმა და მანქანაში ჩაჯდა, რომელმაც, ერთ დროს მის მიერ დაწუნებული, რკინიგზის სადგურის ახალი შენობისაკენ აიღო გეზი; შენობასთან პრეზიდენტი მანქანიდან არ გადმოსულა, რის შემდეგაც, სავახშმოდ, რესტორან „კვიპაროსში“ გადაინაცვლა. ვიდრე პრეზიდენტი ვახშმობდა, ადგილობრივი საჯარო სამსახურის თანამშრომლები: მერიის და საკრებულოს აპარატის თანამშრომლები, მერიის ადმინისტრაციის უფროსი და სხვები, ერთგულად ელოდებოდნენ ქუჩაში. . . რესტორანთან.

მეც, მათთან ერთად, იძულებული გავხდი დავლოდებოდი, სანამ პრეზიდენტი გაფორმების ეკონომიკური ზონისაკენ(გეზ-ი) არ გაეშურებოდა.

გეზ-ში პრეზიდენტის გამოსვლისას, მაშინ, როცა ცენტრალური არხები შეხვედრას პირდაპირ ეთერში გადასცემდნენ, შესასვლელში ჩემს ვინაობას არკვევდნენ. დარბაზში, სადაც პრეზიდენტმა საგადასახადო სისტემის მოდერნიზაციაზე, გამარტივებულ საბაჟო პროცედურებსა და ბიზნესისათვის პირობების გაუმჯობესებაზე ისაუბრა, მხოლოდ მას შემდეგ შემიშვეს, რაც დეტალურად დამკითხეს და გამჩხრიკეს კიდეც.

„ჩვენ ვართ იმ გზაზე შემდგარი, რომ სხვა ქვეყნებისთვის ვიყოთ მაგალითი, რომ გაჩნდეს ახალი სამუშაო ადგილები, საწარმოები და ქართული ეკონომიკა ფეხზე დადგეს“–განაცხადა პრეზიდენტმა და „ეკონომიკური სიძლიერის სიმბოლოდ" ფოთი დაასახელა.

სიტყვის დასრულების შემდეგ, პრეზიდენტი ფინანსთა მინისტრთან ერთად მწკრივში მდგარ ახლადდასაქმებულებს მიესალმა და ფოთის აეროპორტის მაკეტს გადახედა. ამ კადრების გადაღებისას უცნობმა, ისევ დამნაშავესავით წამავლო ხელი და გასასვლელისაკენ წამიყვანა, სადაც ჩემი თავი „კოლეგებს“ გადააბარა (ვინაობას აქაც არავინ ასახელებდა და ვარაუდით ვხვდებოდი, რომ ისინი პრეზიდენტის გარემოცვიდან იყვნენ) „ადგილობრივი პრესის წარმომადგენელია, სურათები გადიღო, აქაც „თეგეტაში“ , პრეზიდენტის განცხადებებიც მოისმინა, ახლა ხელი არ გაანძრევინო,“- დაავალა ერთმა მეორეს და პრეზიდენტის პრესცენტრის უფროსის მოსაყვანად წავიდა. სანამ მე „პატიმრობაში“ ვიყავი და პრეზიდენტის პრესმდივანს, ნათია ბანძელაძეს იმის ახსნა–განმარტებას ვაძლევდი, რომ გადავიღე და ჩავიწერე ის, რაც ყველა ტელევიზიამ, „რუსთავი2“–ის კორესპოდენტი პრეზიდენტის კომენტარს წერდა. როცა სააკაშვილი გასასვლელისკენ დაიძრა, ვისარგებლე შემთხვევით და უკვე მეორედ დავუსხლტი ხელიდან საკმაოდ გაღიზიანებულ გარემოცვას.

როგორც შემდეგ აგავრკვიე, პრეზიდენტის პრეს–მდივანი, სხვადასხვა არხებით არკვევდა, თუ რა ტიპის გამოცემაა „თავისუფალი სიტყვა“, როგორია მისი პოლიტიკური კურსი და ა.შ. ჯერჯერობით, უცნობია, რა ინფორმაციის „შეგროვება“ მოახერხა მან, თუმცა, რატომ აღიზიანებს ჟურნალისტის მიერ საკუთარი მოვალეობის შესრულება, გაუგებრად რჩება. პრეზიდენტისადმი, როგორც საჯარო პირისადმი ხომ საზოგადოებრივი ინტერესი მუდამ მაღალია, ხოლო ჟურნალისტიკა სხვა რაღაა, თუ არა საზოგადოების ინტერესის დაკმაყოფილება, სიმართლის ამსახველი ფაქტებით და არა იმ ილუზიებით, რომლითაც ცენტრალური, სახელისუფლებო არხები დიდი ხანი მათ კვებავენ.

აღსანიშნავია ის ფაქტი, რომ ეს პირველი შემთხვევა არ არის, როცა სახელისუფლებო ვიზიტების გაშუქებისას ადგილობრივ ჟურნალისტებს მუშაობაში ხელს უშლიან. თუმცა, გაურკვეველია, რატომ? იგივე შეხვედრას ცენტრალური არხები ხომ პირდაპირ ეთერში გადასცემენ? ადგილობრივი მედიისადმი დაუფარავი აგრესიას, ადგილობრივი ჟურნალისტებისათვის საქმიანობაში ხელის შეშლას, და საერთოდ, ქვეყანაში ადგილობრივი მედიასაშუალებების როლის დაკნინებას, უკვე დიდი ხანია, ხელისუფლება მიზანმიმართულად ახორციელებს.

Monday, January 24, 2011

პრეზიდენტი ფოთში




ნინო თუნთია

პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი, დღეს, ფოთში, გაზსადენის პირველი მონაკვეთის გახსნას დაესწრო. ღონისძიება, ნაბადის უბანში, ჭავჭავაძის ქუჩაზე გაიმართა, სადაც პრეზიდენტმა ერთ-ერთ ოჯახში გაზქურა საკუთარი ხელით აანთო. ღონისძიებას ენერგეტიკის მინისტრი ალექსანდრე ხეთაგური, „სოკარ ჯორჯია გაზის“ ხელმძღვანელი იმრან აივაზოვი და კომპანია „სოკარის“ პრეზიდენტი, ოვგან აბდულაევი ესწრებოდნენ.

ამ დროისათვის „სოკარმა“ 6,8კმ-იანი ხაზის მშენებლობა დაასრულა, რომელიც 9 მრავალსართულიან კორპუსს და ათობით კერძო სახლს მოიცავს, შედეგად, 707 პოტენციურ აბონენტს საშუალება ეძლევა გაზმომარაგების ქსელში სურვილისამებრ დღესვე ჩაერთოს.

„რამდენიმე წელიწადში, ფოთში, მოსახლეობის რაოდენობა 100 000მდე გაიზრდება. ეს ქალაქი სადაც ნიკო ნიკოლაძის შემდეგ არც ერთ ხელისუფლებას თითი თითზე არ დაუდვია, უნდა განვითარდეს. ჩვენ შემოვიყვანეთ გაზი, წყალი, დენი და ყველაფერი კეთდება, რომ ფოთი გახდეს წამყვანი ინდუსტრიული ქალაქი“-განაცხადა სააკაშვილმა, რომელიც ფოთიდან ბათუმში მორიგი ეკონომიკური ზონის გასახსნელად გაემგზავრა.

გაზის მილსადენის მშენებლობა დასავლეთ საქართველოში, 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ, ამერიკის შეერთებული შტატების მთავრობის მიერ გამოყოფილი 1 მილიარდიანი დახმარების ფარგლებში ხორციელდება. საქართველოს ნავთობისა და გაზის კორპორაციასთან თანამშრომლობით მიმდინარე პროექტის ხანგრძლოვობა 30 თვეა, მას USAID 115 მილიონი აშშ დოლარით აფინანსებს, რომლის განხორციელების შემდეგ ფოთის, სენაკის, ხობის და მიმდებარე სოფლების მოსახლეობის 100%-იანი გაზიფიცირება უნდა მოხდს

მას შემდეგ რაც სენაკი-ფოთის ცენტრალური მილსადენის 30კმ-იანი ხაზის მშენებლობა დასრულდა, პროექტში „სოკარ ჯორჯია- გაზი“ ჩაერთო და ქალაქის გაზიფიკაციის სამუშაოები დაიწყო.

ფოთში „სოკარი“ 150 კმ-იანი გაზსადენის ხაზის მშენებლობას და 17 000 აბონენტისა და სხვადასხვა დანიშნულების174 ობიექტის ქსელში ჩართვას გეგმავს.


Saturday, July 17, 2010

პრეზიდენტის ფოთში ვიზიტის არაოფიციალური ნაწილი


















ნინო თუნთია

ფოთში პრეზიდენტის შესაძლო სტუმრობის შესახებ კოლეგამ შემატყობინა. „დრო არ ვიცი ზუსტად – სამზე ან ხუთზე, აეროპორტშიო“. შევთანხმდით, სამისთვის აეროპორტში მივსულიყავით. სამის წუთები იყო. პირველივე ტაქსით დანიშნულების ადგილისაკენ გავეშურე.

ფოთის ყოფილი აეროპორტი კოსტავას (ყოფილი ჯუღაშვილის) ქუჩის ბოლოში, ქალაქის ცენტრიდან მოშორებითაა. ერთ დროს, აქედან თბილისისა და ბათუმის მიმართულებით ყოველდღიური რეისები დაფრინავდა. (37 მანეთად მოსკოვში გაფრენაზე, სამწუხაროდ, არაფერი მახსოვს). მოგვიანებით, აეროპორტი გაუქმდა. ამის მიზეზად, ხან შენობის ავარიულობას ასახელებდნენ, ხანაც აეროპორტის გაკოტრებას.
მას შემდეგ, რაც ფოთში თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის მშენებლობა „რაკიას“ ანდეს, დაიწყო საუბარი ფოთში ამიერკავკასიაში უდიდესი აეროპორტის მშენებლობაზეც. მიმდინარე თვეში აეროპორტი, სულ რაღაც 600 000ლარად, ზემოხსენებულმა „რაკიამ“ შეიძინა. ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, ვფიქრობდი, რომ პრეზიდენტი აეროპორტის გაყიდვასა და აქ დაგეგმილ გრანდიოზულ მშენებლობებზე სასაუბროდ მოფრინავდა ფოთში.

აეროპორტთან მიახლოებისას, პირველი, რაც შეივნიშნე, ტერიტორიის შესასვლელთან მდგარი პატრულის მანქანები იყო. ტაქსი გააჩერეს, თუმცა, „ჟურნალისტია, გაუშვი, გაუშვი“–ს ძახილით გაგვატარეს და მძღოლმა დანიშნულების ადგილას ჩამომსვა.
ტერიტორიაზე ხალხმრავლობა იყო: სპეცტანსაცმლიანი მუშები ექსკავატორთან ტრიალებდნენ, შემოღობილში მშენებარე რკინის კონსტრუქციასთანაც ვიღაცეები ფუსფუსებდნენ, ტერიტორიაზე უხვად შეინიშნებოდნენ საპატრულო და დაცვის პოლიციელები, სავარაუდოდ, კუდის თანამშრომლები, სამშენებლო ფირმების წარმომადგენლები და ა.ს. იყო რამდენიმე უცხოელიც. დაბურულმინებიანი „ჯიპები“, სახანძრო რაზმისა და სასწრაფო დახმარების მანქანები.
„ფოთის ახალი სარადარო სისტემის ფუნდამენტების მშენებლობა“ წავიკითხე იქვე ბანერზე. ასეთივე წარწერები იყო „სპეც–ვაგონზეც“ (ე.წ. „მობილ–ჰაუსზე“). ვაგონიდან მოულოდნელად გამოსული მამაკაცში გიორგი კარბელაშვილი(საქაერონავიგაცია–გავიფიქრე ეგრევე) შევიცანი და ვისარგებლე შემთხვევით, რათა ცოტა რამ შემეტყო.
„სამოქალაქო დანიშნულების სარადარო სისტემა მონტაჟდება. პრეზედენტიც ამის სანახავად ჩამოდის. ეს რამდენიმემილიონიანი პროექტია. ალბათ, ოქტომბრის ბოლოსთვის უნდა მოვრჩეთ.“ აეროპორტის გაყიდვასა და სხვა ამბებზე კარბელაშვილმა მხრები აიჩეჩა, „არაფერი ვიციო“.

პრეზიდენტის ჩამოსვლის დრო რამდენიმეჯერ შეიცვალა „ხუთზე ან ექვსზე. არაფერი არ ვიცი სხვა“,– ამ პასუხით გვიშორებდა ყველა.
მუშებმა რამდენიმე მამაკაცის მითითებით რადარის გამოსახულებიანი პოსტერების დადგმა დაიწყეს. მუშა პროცესის გადაღებას შევუდექი. პირველი უსიამოვნება პრეზიდენტის დაცვასთან აქედან დაიწყო:
„ოპერატიული ჯგუფიდან ვინმე დამეხმაროს“– ჩასძახა რაციას და ფოტოკამერა მომთხოვა. უარის შემდეგ, გადაღებული სურათების დათვალიერება მოისურვა.
– სამუშაოები და მანქანები გადავიღე...
– ჰოდა, ეგ მანქანები უნდა წაშალო!...
– რატომ?
– არ შეიძლება დაცვის მანქანების გადაღება....უსაფრთხოების მიზნით.
– მაშინ მარტო მანქანის სურათს წავშლი...
– ფოტოაპარატი მომეცი!..
–არ მოგცემ, მანქანის სურათს მე თვითონ წავშლი
„მოვიდეს დროზე ოპერატიულიდან ვინმე“– ამ საუბრის პარალელურად კვლავ დახმარებას ითხოვდა რაციიანი.
ოპერატიულიდან მოსულმა, ახლა, ყველა სურათის ნახვა ისურვა და იმავე მიზეზით, ყველა მათგანის წაშლა მომთხოვა, წინააღმდეგ შემთხვევაში, აპარატის გამორთმევითა და ტერიტორიიდან გაძევებით დამემუქრა.
სამწუხაროდ, იძულებული გავხდი კადრები წამეშალა.
– „ამას ისედაც ყველა ტელევიზია არ გადაიღებს?“
–„ვნახოთ ვინ რას გადაიღებს...“–კატეგორიული ტონით მიპასუხა პრეზიდენტის დაცვის თანამშრომელმა.
ამის შემდეგ ჩემი გადაადგილება, როგორც იტყვიან, მკაცრ კონტროლზე იქნა აყვანილი. „აქეთ მობრძანდით.... მაიდან გამოდით...„ და მსგავსი შინაარსის შეძახილებით და 40 გრადუსიანი სიცხით გაბეზრებულები ისევ ვაგონთან მივედით, თუმცა, სიურპრიზი წინ გველოდა.
ორსაათიანი ლოდინის შემდეგ(ჩამოსაჯდომიც კი არ იყო არსად) მოულოდნელად ამ ადამიანებმა, ტერიტორიის საერთოდ დატოვება „თავაზიანად“ გვთხოვეს. წინააღმდეგობას, ალბათ, არც ელოდნენ, ამიტომ უარმა გარშემომყოფთა ყურადღებაც მიიპყრო. ამის შემდეგ, ორ ჟურნალისტსა და ე.წ. დაცვას შორის „უთანასწორო ბრძოლა“ დაიწყო.
–„საერთოდ საიდან იცით, რომ აქ პრეზიდენტი ჩამოდის? არ შეიძლება აქ ყოფნა, რადარია ეს, ის კი არაა. ჩემი თხოვნაა, იქნებ გართულებების გარეშე დატოვოთ აქაურობა“.
–„აგვიხსენით რატომ უნდა დავტოვოთ და წავალთ. მაჩვენე ან ოფიციალური დოკუმენტი, რომ შეხვედრა პრესისთვის დახურული იქნება ან ოფიციალუირ პირი მოვიდეს და გააკეთოს განცხადება, რატომ არ შეიძლება პრესის დაშვება.“
– „რა ოფიციალური პირი, რა კომენტარი... საიდან მოგაქვთ ეს სიტყვები? რას ნიშნავს დახურული შეხვედრა? კარგით რა, იმიტომ რომ ჟურნალისტები ხართ, ხომ არ შეიძლება ყველაფერი გაართულოთ?
ჩემი კოლეგის განმარტება პრეზიდენტის ადმინისტრაციამ გაავრცელა ინფორმაციაო, „თანამშრომლებს“ სასაცილოდ არ ეყოთ: „მიდით მერე და ადმინისტრაციას მოკითხეთ. მაგრამ აქედან უნდა წახვიდეთ“
–„ტელევიზიები და სხვა ჟურნალისტები რომ მოვლენ, ხომ უნდა შემოვიდეთ ისევ?
– მერე თუ იტყვიან რომ ჟურნალისტები შემოუშვითო, შემოგიშვებთ.
სანამ პრეზიდენტის პრესმდივანთან დაკავშირებას უშედეგოდ ვცდილობდით, დოკუმენტებიც მოგვთხოვეს. პირადობის მოწმობების ნახვის შემდეგ, მონაცემების ჩაწერა თანხმობის გარეშე მოინდომეს, რაც გავაპროტესტეთ.
–აუ, ბიჭები რომ იყოთ სხვანაირად დაგელაპარაკებოდით რა. ნახავდით, რასაც გიზამდით. უბრალოდ გოგოები ხართ და თავს ვიკავებთ კიდევ რა...“

ამასობაში, საზოგადოებრივი მაუწყებლის ორი გადამღები ჯგუფი (ზუგდიდისა და ბათუმის) გამოჩნდა. დაცვის მითითებისთანავე ორივე ჯგუფმა ტერიტორია უსიტყვოდ დატოვა. ვაგონთან ჩვენთვის უკვე აღარ ეცალათ. „ერთი „კასკა“ მოძებნეთ რა, დიდი ზომის და სუფთა“ – ერთ–ერთი რაციიანი მუშებს მიუბრუნდა. შეთავაზებულ ვარიანტები თავზე მოიზომეს –„დიდი თავი აქვს, შეიძლება არ მოერგოს, უფრო დიდი არა გაქვთ?“ დიდხანს გაგრძელდა პრაზიდენტის თავის ზომა „კასკის“ ძებნა: „რად უნდათ?“, „არ იცი, შეიძლება მაღლა მოინდომოს ასვლა. არ იცი რანაირია.“

ლამის საათიანი კამათის შემდეგ, იძულებულნი გავხდით „ობოექტს 200 მეტრით მოვშორებოდით. მოჩენილი მეთვალყურის, ვინმე პაატას მითითებით, აეროპორტის ღობის გარეთ მიგვაბრძანეს. ცენტრალური ტელევიზიის ყველა ჯგუფი უკვე მოსული იყო. აქვე იცდიდნენ ადგილობრივი თვითმმართველობის წვრილფეხობა.
რამდენიმე მანქანით ჩაიქროლეს რეგიონის და ქალაქის ხელმძღვანელობამც. პრეზიდენტის ადმინისტრაციის პრესმდივნის მოსვლის შემდეგ, ჟურნალისტებიც შეგვიშვეს: – „ვინ გაგიმეტათ ასე, ვერ გითხრეს შვიდამდე არ მოვაო? ე.ი. ოთხ საათზე მეტია აქ ხართ? საერთოდ, ჩვენ ცენტრალურ ტელევიზიებს ვაფრთხილებთ ხოლმე, ადგილობრივ გაზეთებს ამ ინფორმაციას არ ვაწვდით,“ – დამაიმედა მან.

„ძველი ნაცნობები“ ღიმილით დაგვხვდნენ. თითოეულის პირადი მონაცემების ჩაწერის შემდეგ, კადრების გადაღების საშუალება მოგვცეს. მერე დამღლელი ლოდინის კიდევ ერთი საათი გავიდა. ლოდინი აუტანელი ხდებოდა. უკვე მუშებმაც მოიწყინეს. პრეზიდენტის ვერტმფრენი შვიდი საათისათვის გამოჩნდა. კამერებმომარჯვებულებს კიდევ ერთელ დაგვერია დაცვა. –„ნუ იღებთ, გამორთეთ–მეთქი ჩქარა! კადრები ხომ არ გადაგიღიათ? მაჩვენეთ!“– მოკლედ, სანამ სააკაშვილი დაჯავშნული მანქანებით არ მოიყვანეს ჩვენამდე და რადარამდე არც ერთი კადრი არ გადაგვაღებინეს, მათ შორის არც მანქანები.

ჩემი ოთხსაათნახევრიანი ლოდინის აპოგეა, პრეზიდენტის 10– წუთიანი სტუმრობა იყო. პრეზიდენტის თვალწინ რადარს კიდევ ერთი დეტალი დაადგეს, შემდეგ პრეზიდენტმა კარბელაშვილისაგან მოისმინა, რა ხდებოდა. იქვე კამერების წინ, რამდენიმე ადამიანს გაესაუბრა, რომლებიც სარადარო სისტემას მოემსახურებიან და რამდენიმეწუთიანი კომენტარის შემდეგ დაჯავშნული მანქანებით ვერტმფრენისკენ გაეშურა.

P.S. ამ ყველაფრის დაწერა პატარა ნიუსადაც შეიძლებოდა. მაგალითად ასე : 13 ივლისს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა ფოთის აეროპორტში ახალი, სამოქალაქო დანიშნულების სარადარო სისტემის ფუნდამენტების მშენებლობა დაათვალიერა. სარადარო სისტემის მშენებლობა ფოთში რამდენიმე კვირის წინ დაიწყო. საპროექტო სამუშაოები შპს საქაერონავიგაციის დაკვეთით საპროექტო კომპანია „ინდასტრი კომპანიმ“ დააპროექტა. სამშენებლო სამუშაოებს ადგილობრივი სამშენებლო კომპანია შპს „მშენებელი თზთ“ აწარმოებს.
პრეზიდენტი იმ ფოთელ ახალგაზრდებსაც გაესაუბრა, რომლებმაც კვალიფიკაციის ამაღლებისათვის საფრანგეთში ორწლიანი სპეციალური სწავლების კურსი გაიარეს.
„გვყავს მეზობელი, რომელიც გვესვრის, გვაფეთქებს. ჩვენს წინააღმდეგ სტრატეგიულ ავიაციას იყენებს. ასეთია ჩვენი ბედი. მაგრამ, ჩვენ უკეთეს რამეებს ავაშენებთ. მაგალითად, როგორიც ფოთის აეროპორტია. 2012 წელს, აქ უფრო მეტი თვითმფრინავი დაფრინდება ვიდრე ბათუმსა და ქუთაისში ერთად. რადარი ნიშნავს, რომ აეროპორტის ინფრასტრუქტურა უზრნველყოფილია, რადარი აეროპორტის თვალი და ტვინია. ახალი აეროპორტი კი ნიშნავს, რომ საქართველოს ეკონომიკური გეოგრაფია შეიცვლება. ფოთი 100%–იანი დასაქმების ქალაქი გახდება. იყო უამრავი პრობლემა, მაგრამ ჩვენ მაინც ვაშენებთ. ეს აეროპორტი გახსნის გზას დანარჩენი მსოფლიოსაკენ.“

სარადარო კონსტრუქცია ფრანგული ფირმა „თალესის“ წარმოებისა. მის მონტაჟზე ადგილობრივი მუშები უცხოელი სპეციალისტების დახმარებით მუშაობენ. ამოქმედების შემდეგ რადარი 450 კმ–ის რადიუსში ნებისმიერი მფრინავი ობიექტის ამოცნობას შესძლებს. სამოქალაქო სარადარო სისტემის მონტაჟი ოქტომბრის ბოლოსთვის დასრულდება.
პრეზიდენტი ფოთიდან ბათუმში გაემგზავრა.

მთელი დღე მსგავსი შინაარსის ტექსტი ტრიალებდა ნაციონალურ არხებზე და იგივე ინფორმაცია გაავრცელა სააგენტოებმაც, რამაც კიდევ უფრო ნათელი გახადა, არაოფიციალურ ნაწილზე ჩვენი დასწრების აკრძალვის მიზეზები...

და ბოლოს, ბერნარ კუშნერმა საქრთველოში ვიზიტისას განაცხადა: „მხოლოდ ტურიზმის განვითარება ევროკავშირთან ვერ დაგაახლოვებთ. დაკავდით დემოკრატიითო!“
კუშნერის მოწოდების გავლენაზე, მომავალი ვიზიტის შემდეგ მოგიყვებით...